۱۴ نشانه‌ی تشخیص کودک بیش فعال

بیش فعال

بیش فعالی چیست؟

اختلال بیش فعالی کمبود توجه یک اختلال پیچیده عصبی است که می‌تواند بر موفقیت فرزند شما در مدرسه و نیز روابط آن‌ها تأثیر بگذارد. نشانه‌های متفاوت هستند و گاهی اوقات تشخیص آن دشوار است. بسیاری از علائم را می‌توان در هر کودکی دید، پس پزشک کودک شما احتیاج به چند معیار برای ارزیابی کودک شما دارد.
بیش فعالی در کودکان عموماً در نوجوانی با میانگین سنی ۷ سال تشخیص داده می‌شود.
برای اطلاع درباره نشانه‌های بیش فعالی در بچه‌ها این مقاله می‌تواند به شما کمک کند.

نشانه‌های بیش فعالی

در اینجا ۱۴ نشانه مشترک از بیش فعالی در بچه ها وجود دارند:

۱. رفتار خود متمرکز

نشانه مشترک چیزی است که به نظر می رسد ناتوانی در شناخت نیازها و خواسته های دیگران است. این می‌تواند به دو نشانه بعدی منجر شود: قطع کردن دیگران و مشکل رعایت نکردن نوبت.

۲. قطع کردن دیگران

یک کودک مبتلا به بیش فعالی و دارای رفتار خود متمرکز ممکن است صحبت کسانی که در حال حرف زدن هستند را قطع کند، میان کلام دیگران بپرد و یا در بازی که در آن شرکت نمی‌کند، دخالت کند.

۳. بی‌تحملی برای رسیدن نوبت

کودکان مبتلا به بیش فعالی در اینکه مثلا در کلاس یا بازی با دیگر بچه‌ها منتظر نوبت خود بمانند مشکل دارند.

۴. آشفتگی های احساسی

کودک مبتلا به بیش فعالی در کنترل احساسات خویش مشکل دارد. آن‌ها ممکن است در زمان نامناسب خشم خود را بروز بدهند. در سنین پایین‌تر ممکن است کودکان خشم شان را با بدخلقی بروز بدهند.

۵. بی‌قراری

کودکان مبتلا به بیش فعالی نمی‌توانند نشسته باشند. دائما از جای خود بلند می‌شوند، در حرکت هستند و هنگامی که مجبور به نشستن باشند بی‌قرارند و در جای خود پیچ و تاب می‌خورند.

۶. مشکل در بازی بی سر و صدا

بی‌قراری در کودکان مبتلا به بیش فعالی می‌تواند باعث شود تا آنان نتوانند در سکوت و آرامش بازی کنند.

۷. کارهای ناتمام

کودک مبتلا به بیش فعالی ممکن است به خیلی کارها علاقه نشان دهد، اما در به اتمام رساندن آن‌ها مشکل دارد. مثلا ممکن است چند انواع کارها، پروژه‌ها، تکالیف را آغاز کنند اما به محض اینکه موضوع دیگری توجهشان را جلب کند کارهای باقی مانده‌شان را رها کنند.

۸. عدم تمرکز

کودک مبتلا به بیش فعالی معمولا در تمرکز کردن مشکل دارد، حتی هنگامی که مستقیما با او صحبت می‌شود. وانمود می‌کند که متوجه صحبت شما شده اما قادر نخواهد بود حرفی که شما زده‌اید را مجددا تکرار کند.

۹. اجتناب از پذیرش مسئولیت‌هایی که نیاز به فکر و تلاش طولانی مدت دارند.

همان عدم تمرکز می‌تواند سبب شود تا کودک از پذیرش مسئولیت‌هایی که به تلاش فکری نیاز دارند اجتناب کند. مانند: عدم توجه به کلاس یا انجام تکالیف.

۱۰. بی‌دقتی

کودکان مبتلا به بیش فعالی در پیروی از دستورالعملاتی که نیاز به برنامه‌ریزی یا اجرای یک برنامه دارند، دچار مشکل می‌شوند. این امر می تواند موجب بی‌دقتی شود اما این نشان دهنده تنبلی یا کند ذهنی آنان نیست.

۱۱. خیال بافی

کودکان مبتلا به بیش فعالی همواره سرکش و پر سر و صدا نیستند. یکی دیگر از علائم بیش فعالی این است که کودک بیش از حد ساکت و گوشه گیر باشد. یک کودک بیش فعال می تواند به فضا خیره شود، خیال بافی کند و هرچه که در اطراف اوست را نادیده بگیرد.

۱۲. مشکل در برنامه ریزی

کودک مبتلا به بیش فعالی ممکن است مشکل پیگیری وظایف و فعالیت هایش را داشته باشد. این امر می‌تواند در امور مدرسه برای او مشکل آفرین شود چراکه نمی‌تواند تکالیف، پروژه ها و سایر کارهایش را اولویت‌بندی کند.

۱۳. فراموشی

کودکان مبتلا به بیش فعالی ممکن است فعالیت‌های روزانه خود را فراموش کنند، مانند: کارهای روزمره و یا تکالیف مدرسه. همچنین ممکن است وسایل یا اسباب‌بازی‌هایشان را گم کنند.

۱۴. علائم چندگانه

یک کودک مبتلا به بیش فعالی، علائم بیماری را در بیش از یک مکان نشان می‌دهد. به عنوان مثال هم در خانه و هم مدرسه، مشکل عدم تمرکز دارد.

جمع بندی:

همه کودکان در برخی مواقع این گونه رفتارها را از خود نشان می‌دهند. خیال‌بافی، بی‌قراری، به تعویق انداختن کارها و غیره همگی از رفتار‌های مشترک رایج در کودکان است. با این حال شما زمانی باید احساس نگرانی که کنید که:

  1. کودک شما به طور منظم این علائم را داشته باشد.
  2. این رفتارها بر موفقیت او در مدرسه تأثیر گذاشته و او را به سمت تعامل منفی با همسالان خود هدایت کند.

بیش فعالی قابل درمان است. اگر کودک شما بیش فعال تشخیص داده شد، تمام گزینه‌های درمان را مرور کنید. سپس از یک پزشک یا روانشناس وقت ملاقات بگیرید تا بهترین مسیر را برای درمان بیش فعالی انتخاب کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

19 − شش =