چگونه به کودکمان کمک کنیم جدا بخوابد

در مقالات گذشته درباره اضطراب جدایی و جداکردن محل خواب نوزاد صحبت کردیم. در این مقاله‌ها به نکاتی درباره خوابیدن نوزاد در کنار پدر و مادر اشاره کردیم. همچنین توصیه کردیم بهتر است از قبل از بالا رفتن سن کودک محل خواب او را از والدین جدا کرد. در پیام‌های بسیاری دریافت کردیم که کودک من ۴-۵ سالش است و هنوز به تنهایی نمی‌خوابد.
در این مقاله می‌خواهیم به آن دسته از پدر و مادران کمک کنیم که تا به این سن محل خواب کودک خود را جدا نکرده‌اند. گفتیم جدا خوابیدن کودک در استقلال او در آینده تاثیر بسزایی دارد لذا ضروری است که در این راستا تلاش کنیم.

در ادامه به بررسی راهکارهایی برای راحت‌تر شدن این موضوع می‌پردازیم..

  • به آرامی آغاز کنید:

کودکی که ۴-۵ سال پیش پدر و مادر خود خوابیده است به راحتی از آن ها جدا نمی‌شود. بهتر است در ابتدا هفته‌ای یک یا دو شب را مشخص کنید که کودکتان در اتاق خود بخوابد. عکس العمل‌های او را بررسی کنید و به آرامی تعداد دفعات را بیشتر کنید تا زمانی که کودک به طور کلی به اتاق خودش عادت کند.

  • مراسم قبل از خواب را اجرا کنید:

بهتر است قبل از خواب تشریفاتی را برای به خواب رفتن در نظر بگیرید. این تشریفات می‌تواند شامل مسواک زدن، تعویض لباس، کم کردن نور اتاق، قصه خواندن و نرمش‌های آرامش بخش باشد. این کار به کودک شما کمک می‌کند تا ذره ذره به سمت خواب برود و در آینده نزدیک خوابیدن به یک فرآیند لذت بخش تبدیل شود.

  • اجازه دهید کودکتان حضور شما را احساس کند:

برخی از کودکان بسیار به والدین خود وابسته هستند به همین دلیل حضور والدین یا وسایل او به کودک آرامش می دهد. در این صورت شما می‌توانید بالشت یا پتو خود را به کودکتان بدهید تا احساس آرامش کند. برخی کودکان نیز با لباس والدین خود ارتباط می‌گیرند . می‌توانید یکی از لباس‌های خود را در طول مدت شب پیش کودکتان بگذارید.

  • محکم باشید:

ممکن است برخی شب‌ها کودکتان بخواهد در کنار شما بخوابد لازم است بر اصول خود پافشاری کنید و به اتاق او بروید در کنار تختش بنشینید تا او خوابش ببرد. اگر به راحتی از اصول تربیتی خود فاصله بگیرید کودکتان می‌آموزد که در صورت گریه و اصرار شدید می‌تواند شما را وادار کند تا به خواسته‌اش عمل کنید.

  • تشویق کنید:

اگر فرزند شما موفق شما یک شب را به تنهایی در اتاقش بخوابد با او صحبت کنید و به او آفرین بگویید. به او بگویید به او افتخار می‌کنید و او بسیار شجاع است که توانسته شب را به تنهایی سپری کند. در برخی موارد نیز می‌توانید جشن کوچکی برپا کنید و خانوادگی این اتفاق را جشن بگیرید. در مواقعی که کودکتان بسیار بدقلقی می‌کند می‌توانید برای تنها خوابیدنش جایزه مشخص کنید.

  • وسایل الکترونیکی را دور نگه دارید:

همان‌طور که در مقاله تماشای تلویزیون و بازی‌های کامیپوتر گفتیم باید میزان استفاده از این وسایل‌ها محدود باشد. زیاده روی در استفاده از این وسایل‌ها در خواب کودکان تاثیر می‌گذارد و از آن مهم‌تر نور صفحه نمایش این وسایل قبل از خواب، از ترشح هورمون خواب (ملاتونین) در بدن جلوگیری می‌کند. پس بهتر است این وسایل به دور از اتاق خواب کودکان نگهداری شود.

  • از خواب به عنوان تنبیه استفاده نکنید:

بعضا دیده شده برخی والدین برای تنبیه کودکان او را تهدید به خواب می‌کنند و در زمان‌هایی که فرزندشان کار اشتباهی انجام می‌دهد او را وادار به خوابیدن می‌کنند. این کار باعث می‌شود کودک رابطه بدی با خواب داشته باشد چه بسا از خوابیدن متنفر باشد.

  • به طور جداگانه در اتاق کودک بخوابید:

اگر با توجه به تمام راهبردهای بالا همچنان موفق به جدا کردن محل خواب کودکتان نشده‌اید، می توانید در اوایل این جدایی در اتاق کودکتان بخوابید. برای این کار تشکی روی زمین پهن کنید و بخوابید. این جدایی فیزیکی می‌تواند شروعی خوبی برای ادامه مسیر باشد.

  • استقلال را به کودکتان آموزش دهید:

استقلال یافتن کودک فقط در تنها خوابیدن نیست. شما باید همواره تلاش کنید به کودک خود استقلال بدهید. از تنهایی غذا خوردن، تنهایی لباس پوشیدن و … شروع کنید تا به تنها خوابیدن برسید. توصیه ما این هست حتی به کودکتان اجازه دهید خودش برروی زخم‌های بدنش چسب بزند و از بدنش مراقبت کند.

امیدواریم با به کارگیری راهکارهای بالا بتوانید به فرزندتان کمک کنید. اگر با وجود عمل به تمامی راهکارهای بالا بازهم در خوابیدن فرزندتان مشکل داشتید می‌توانید درباره این موضوع با یک مشاور با روانشناس مشورت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

چهار × سه =