چگونه عصبانیت‌های کودکان را مدیریت کنیم و اون رو کاهش بدیم:

 مقدمه:

همه پدرها و مادرها دلشون می‌خواد به بهترین نحو ممکن فرزندشون رو تربیت کنن تا آینده درخشانی در انتظار اون‌ها باشه. بنابراین نیازه که ما از همون دوران کودکی تلاش کنیم رفتارهای مناسب رو در کودکان‌مون شکل بدیم و اون رو تقویت کنیم و در مقابل رفتارهای نامناسب اون‌ها رو کاهش بدیم تا به مرور زمان چنین رفتارهایی محو و ناپدید بشن.

 آیا فرزند شما خودش رو به زمین میزنه، فریاد می‌زنه، لگد می‌زنه و ……؟ شما تنها پدر و مادری نیستین که کودک‌تون این رفتارها رو داره. همه بچه‌ها ممکنه چند وقت یکبار عصبانی بشن و رفتارهای نامناسبی از خودشون نشون بدن.

 در حالی که ممکنه رفتارهای کودکان گاهی خجالت‌آور و کاملاً خسته‌کننده باشه اما میشه عصبانیت بچه‌ها رو با کمی صبر و پشتکار از طرف شما والدین حل کرد. این استراتژی‌های انضباطی می‌تونه به فرزند شما کمک کنه تا متوجه این مسئله بشه که هر اتفاقی هم که بیفته، عصبانیت به حل اون موقعیت و مشکل کمکی نمی‌کنه.

 در ادامه این مقاله:

 به بررسی راهکارهایی می‌پردازیم که بتونیم به وسیله اون‌ها رفتارهای ناشی از عصبانیت رو در کودکان کاهش بدیم. این روش‌ها رو به طور کامل بررسی خواهیم کرد. پس با ما همراه باشین تا این راه‌ها رو با هم ببینیم.

[restrict paid=”true”]

 دلایل عصبانیت در کودکان:

 وقتی بچه‌ها تلاش می‌کنن تا اون چیزی که از نظر عاطفی برای اون‌ها اتفاق میفته رو کنترل کنن، ممکنه رفتارهای نامناسبی از خودشون نشون میدن. کودکی که نمی‌دونه چطوری با احساسات ناخوشایندی مثل عصبانیت، ناراحتی و ناامیدی برخورد کنه، ممکنه دچار مشکلاتی بشه. فریاد زدن و لگد زدن شیوه این بچه‌ها برای گفتن اینه که: به من کمک کن. من کنترلم رو از دست دادم.»

 دلیل اصلی دیگه بچه‌ها برای عصبانیت اینه که اون‌ها می‌خوان کنترل اوضاع رو به دست بگیرن. هدف اون‌ها اینه که راه خودشون رو پیش ببرن و امیدوار هستن که فریاد زدن اون‌ها، شما رو وادار به انجام کاری کنه که اون‌ها می‌خوان.

 وقتی کودک شما عصبانیت زیادی از خودش نشون میده، یه دقیقه وقت بذارین تا دلیل اصلی این کار او رو متوجه بشین. کودکان به دو دلیل عصبانی میشن: ناتوانی توی مدیریت احساسات خودشون یا تلاش برای کنترل موقعیت.

 پیش‌گیری:

 اگرچه نمی‌تونیم از تمام موترد خشم و عصبانیت کودکان جلوگیری کرد، اما چندین اقدام پیش‌گیرانه وجود داره که که می‌تونه بسیاری از رفتارهای خشمگینانه رو پیش از شروع‌شون متوقف کنه.

 نگاهی به زمانی بندازین که کودک شما به احتمال زیاد عصبانی میشه. آیا او زمانی که گرسنه یا خیلی خسته‌ست عصبانی میشه؟ اگر این طوره، از قبل برنامه‌ریزی کنین و کارهایی رو که برای کودک‌تون دشواره رو براش قرار ندین، مگه اینکه قبل از این کارها یا یه چرت زده باشه یا کاملاً سیر باشه.

 گاهی اوقات عصبانیت نتیجه انتظارات نامناسب کودکه. به عنوان مثال، اگه پسر شما هر بار که با مادربزرگش به فروشگاه میره، اسباب‌بازی می‌گیره، ممکنه انتظار داشته باشه که شما هم وقتی او رو به فروشگاه می‌برین براش اسباب‌بازی بگیرین.

 پیش-آموزش می‌تونه راهی عالی برای کمک به بچه‌ها برای داشتن انتظارات واقع‌بینانه باشه. قبل از رفتن به فروشگاه، به فرزندتون، توضیح بدین که او چه انتظاراتی می‌تونه داشته باشه. چیزی شبیه این بگین: «ما امروز می‌وایم بریم مواد غذایی بخریم. واسه همین به فروشگاه میریم اما امروز به اسباب‌بازی‌ها نگاه نمی‌کنیم و اسباب‌بازی‌ای هم نمی‌خریم.

 قبل از ورود به موقعیت‌های جدید قوانین رو وضع کنین. با گفتن اینکه: «مامان جون فقط کنار من راه برو اما دستم رو نگیر»به کودک توضیح بدین که می‌خواین فرزندتون چیکار کنه. در صورت عدم رعایت قوانین به فرزندتون در مورد اینکه نتیجه این کار چی میشه تذکر بدین البته بدون عصبانیت و خشونت.

 به کودک‌تون راه‌های سالم برای مدیریت احساسات ناراحت‌کننده رو نشون بدین تا بدونه به جای عصبانیت می‌تونه چیکار کنه. آموزش احساسات می‌تونه به فرزند شما کمک کنه تا زاه‌های مناسب اجتماعی رو برای مقابله با احساسات ناخوشایند رو یاد بگیره. به او نشون بدین که چطوری می‌تونه نفس عمیق بکشه تا آروم بشه.

 تسلیم نشین تا خشم و عصبانیت رو متوقف کنین:

 مطمئن بشین که عصبانیت برای فرزندتون مؤثر و سودبخش نیست. اگه او به دلیل اینکه می‌خواد شما برای او اسباب‌بازی بخرین، مغزه رو به هم بریزه، برای او اسباب‌بازی نخرین. تسلیم شدن ممکنه تو کوتاه‌مدت همه چیز رو آسون کنه چون باعث توقف خشم میشه. تو دراز مدت، این کار فقط کودک شما رو تشویق می‌کنه از عصبانیت برای رسیدن به خواسته‌هاش استفاده کنه.

 به کودکان برای مدیریت مناسب احساسات پاداش بدین:

 هنگامی که فرزند شما رفتار مناسب رو انجام میده، پیامدهای مثبت رو برای او ایجاد کنین. او رو به خاطر مدیریت خوب احساساتش ستایش کنین و به رفتار خوب او اشاره کنین. چیزی شبیه این رو بگین: «دخترم، تو فروشگاه با گوش دادن و پیروی کردن از چیزهایی که با هم حرف زده بودیم، منو خیلی خوشحال کردی. کار خیلی خوبی انجام دادی مامان.»

 به فرزندتون برای رفتار خوب پاداش بدین. در صورتی که بدون گریه از فروشگاه عبور کرد، یه برچسب به او بدین. این استراتژی‌های انضباطی مثبت در ابتدا نیازمنده تلاش بیشتریه اما می‌تونه از بسیاری از مسائل رفتاری جلوگیری کنه.

 برای عصبانیت او پیامدهای منفی در نظر بگیرین:

 خشم و عصبانیت نیاز به عواقب منفی داره، به این صورت فرزند شما یاد می‌گیره که نباید موقع عصبانیت اشیا رو پرت کنه. نادیده گرفتن رفتار می‌تونه یه استراتژی عالی برای کاهش عصبانیت باشه. به هر حال، بچه‌ها دنبال جنب توجه هستن.

 به یه طرف دیگه نگاه کنین، وانمود کنین که چیزی نمی‌شنوین و طوری رفتار کنین که انگار از عصبانیت کودک‌تون ناراحت نیستین. اگرچه در ابتدا ممکنه فریادها بلندتر بشه، اما سرانجام فرزند شما یاد می‌گیره که با عصبانیت، توجه شما جلب نمیشه.

 گاهی اوقات، تایم اوت هم میشه استفاده کرد. به عنوان مثال، اگه رفتارهای فرزند شما برای ماندن تو یه فروشگاه بسیار مخربه، او رو برای یه تایم اوت به ماشین ببرین. زمانی که او آرومه به خرید خود ادامه بدین.

 در پایان باید بگیم که عصبانیت کودکان یه امر رایجه و اغلب بخشی عادی از فرآیند رشد بچه‌هاست چون اون‌ها دارن یاد می‌گیرن که چطوری با احساسات‌شون کنار بیان. با آموزش‌های روش‌های سالم‌تر برای بیان احساسات خود به کودکان، به او درس میدین که تو طول زندگی از این روش استفاده کنن. باید کودکان ما روش‌های مناسب اجتماعی رو برای کنار اومدن با احساسات خودشون رو بدونن.

[/restrict]

پیشنهاد اسباب بازی

0 0 رای
نظر به نوشته
guest
0 نظرات
Inline Feedbacks
دیدگاه ها